Ήταν 13 Σεπτεμβρίου 1986 κι ένας τεράστιος βράχος κατρακύλησε από το βουνό και κατέληξε στην είσοδο του Δημοτικού Σχολείου Ελαιοχωρίου –ευτυχώς ήταν Σάββατο, αλλά και βράδυ και τα παιδιά δεν ήταν εκεί…
Ήταν 13 Σεπτεμβρίου 1986 κι ένας τεράστιος βράχος κατρακύλησε από το βουνό και κατέληξε στην είσοδο του Δημοτικού Σχολείου Ελαιοχωρίου –ευτυχώς ήταν Σάββατο, αλλά και βράδυ και τα παιδιά δεν ήταν εκεί…
«ΘΑΡΡΟΣ» 13 Σεπτεμβρίου 1908: Ανά τα Αλαγονιακά βουνά
Άνωθεν της Ιεράς Μονής Δημιόβης και εις απόστασιν ημισείας ώρας κείται το γραφικώτατον χωριουδάκι η Αράχωβα, όριον των Μεσσηνιακών και Λακωνικών βουνών. Βορειοανατολικώς δε της Αραχώβης και εις απόστασιν 40 λεπτών της ώρας εντός αποτόμου πελωρίου βράχου ευρίσκεται σκήτη, εν η άλλοτε και ήδη μικρόν εκκλησίδιον, τιμώμενον επ’ ονόματι του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, επικαλούμενον υπό των γειτόνων «Αγιαννάκης».
Ακόμη και σήμερα, 35 χρόνια αργότερα , εμφανή είναι τα σημάδια στα εγκαταλειμμένα σπίτια από την εσπευσμένη αποχώρηση των κατοίκων στο Ελαιοχώρι μετά το καταστρεπτικό σεισμό το 1986
